Dick Schievels

Dick Schievels (1952) studeerde en werkte tot 1988 aan de Universiteit van Amsterdam (psychologische functieleer met specialisatie neuropsychologie). Van 1988 tot 1991 volgde hij een opleiding tot Informatica Intermediair. Vanaf 1991 was hij eind- en hoofdredacteur van diverse vakbladen op gebied van de Informatie Technologie. Op dit moment is Dick werkzaam als bij Array Publications bv in Alphen. Hij is daar hoofdredacteur van LAN Magazine, IT-vakblad voor systeem- en netwerkbeheerders, IT Service Magzine, vakblad over het besturen van IT-organisaties, en Infosecurity, vakblad op gebied van informatiebeveiliging.

Ik hoor om mij heen steeds vaker de zinsnede ‘dat draait – of dat zit – in de cloud’ (gebruik hem zelf overigens ook steeds meer). Een goede vraag is dan: wat bedoelen we eigenlijk met dat ‘in de cloud’? Dat hangt een beetje af van de situatie. Als een systeembeheerder het heeft over ‘bij ons in de cloud’, dan bedoelt hij in de meeste gevallen ‘in ons datacenter’ of ‘in een van onze datacenters’ (private cloud). Tegenwoordig is het ook goed mogelijk dat hij het heeft over het datacenter van een of meer serviceprovider(s) waarvan het bedrijf waar hij werkt zijn IT-diensten betrekt (publieke clouds). Meest waarschijnlijk is echter dat hij het heeft over een mix van beide.

‘In de cloud’ betekent dus heel vaak niets anders dan ‘in ons datacenter’. Het nieuwe woordgebruik heeft echter wel degelijk betekenis. Het geeft aan dat het gaat om datacenters van een nieuwe(re) generatie. Die ‘next-generation datacenters’ – volop in ontwikkeling dus – zijn heel modulair opgebouwd, zodat naar behoefte elastische clusters van functionaliteit kunnen worden gevormd die dynamisch kunnen worden aangepast. Ze vormen als het ware een ademende omgeving, zoals Hans Timmerman van EMC, die ik voor dit themanummer over cloudcomputing interviewde (zie pagina 18 e.v.), het zo mooi noemt.

Dit alles wordt vooral mogelijk gemaakt door virtualisatietechnologie. Vroeger wisten we nog precies waar alles stond in onze datacenters. Deze applicatie draait op die server, kon je aanwijzen. Die data staan daar. Door virtualisatie ontstaat echter een virtuele wereld waarin zowel met applicaties als met data naar hartenlust geschoven kan worden. Als systeembeheerder weet je dan dus niet meer precies waar iets zich op een bepaald moment bevindt. Vandaar dus dat ‘het zit in de cloud’-syndroom van tegenwoordig.

Als u en ik het overigens hebben over ‘dat zit in de cloud’, dan bedoelen we negen van de tien keer ‘dat bevindt zich ergens op het internet’. Daar zijn we het zicht op fysieke locaties al vanaf het begin kwijt. ‘Cloud’ zou daarbij overigens beter vervangen kunnen worden door de term World Wide Computer, zoals de verderop in mijn artikel over cloudcomputing aangehaalde Nicholas Carr terecht betoogt. Het internet met alles erop en eraan is naast een communicatiemedium nu ook een te beïnvloeden, programmeerbaar instrument geworden. Dat is niet alleen heel interessant voor ons als gebruikers, dat is minstens zo interessant voor bedrijven, en natuurlijk hebben criminelen daar óók oog voor. Wees daarom een beetje op uw hoede, daar in de cloud.