Dick Schievels

Dick Schievels (1952) studeerde en werkte tot 1988 aan de Universiteit van Amsterdam (psychologische functieleer met specialisatie neuropsychologie). Van 1988 tot 1991 volgde hij een opleiding tot Informatica Intermediair. Vanaf 1991 was hij eind- en hoofdredacteur van diverse vakbladen op gebied van de Informatie Technologie. Op dit moment is Dick werkzaam als bij Array Publications bv in Alphen. Hij is daar hoofdredacteur van LAN Magazine, IT-vakblad voor systeem- en netwerkbeheerders, IT Service Magzine, vakblad over het besturen van IT-organisaties, en Infosecurity, vakblad op gebied van informatiebeveiliging.

Was een WLAN een paar jaar geleden vooral leuk als gastnetwerk om de bezoekers van bedrijven toegang te kunnen geven tot internet, tegenwoordig zie je steeds meer organisaties hun kantoren uitrusten met een volledig wireless-netwerk. Steeds meer medewerkers werken dag in dag uit op een laptop tegenwoordig: thuis, in de bus, op het terras en binnenkort zelfs op de ijsbaan (haal de schaatsen maar uit het vet). Dus dat ze dat ook op kantoor kunnen, en het liefst draadloos, wordt voor de meesten meer en meer een vanzelfsprekendheid. Daarbij komt dat de WLAN’s de meeste kinderziektes ondertussen ook achter zich hebben en wat de draadloze wereld helemaal een impuls geeft, is de recente definitieve goedkeuring van de 802.11n-standaard.

Wat je bovendien steeds meer ziet, zijn WLAN’s die, nadat je de basisinstallatie hebt voltooid, voor een belangrijk deel automatisch kunnen finetunen. Zulk soort adaptief radio frequency (RF)-management zorgt ervoor dat access points zich dynamisch aanpassen aan de voortdurend veranderende omstandigheden, zoals deuren die open- en dichtgaan, mensen die binnenkomen of juist weggaan, apparatuur die wordt binnengebracht, et cetera. Dit neemt een hoop van de problemen weg waarmee gebruikers in vroeger dagen regelmatig te kampen hadden als het om WLAN’s ging.

Onlangs sprak ik zelfs een woordvoerder van een WLAN-leverancier die schilderde dat als je tegenwoordig ’s ochtends een WLAN installeert en vervolgens een kop koffie gaat drinken, het netwerk als je terugkomt draait als een zonnetje, omdat het zich in die korte tijd al geheel heeft gefinetuned. Misschien is het wat gechargeerd, maar dat de moderne draadloze netwerken de nodige evolutieslagen hebben gemaakt, is dagelijks vast te stellen.

Dit alles leidt ertoe dat bedrijven langzamerhand in de gaten krijgen dat ze op hun infrastructuur de nodige kosten kunnen besparen door – al of niet volledig – op wireless over te gaan. Niet door alle leveranciers van WLAN’s zal die trend met volle overgave worden gepusht, ben ik bang. Zij die ook apparatuur voor vaste netwerken verkopen, hebben immers de nodige omzet te verliezen als wireless straks de dominante infrastructuur wordt.

De bedrijven waar ik voor dit themanummer een kijkje heb genomen, voeren voorlopig nog een hybridemodel. Wireless over het gehele kantoor, ondersteund door een afgeslankt bekabeld netwerk. ‘Rightsizing je LAN’ heet dat tegenwoordig. Dat ook daarmee al echt winst valt te boeken, tonen de praktijkverhalen in dit nummer wel aan.